Met de staart tussen de benen in de greep van een pedofiel
Margaux is zeven jaar als ze Peter in het zwembad ontmoet. Een man van middelbare leeftijd, die met zijn twee stiefzoontjes in het water aan het dollen is. Er ontstaat een vriendschap. Margaux vindt bij Peter en zijn huis met woeste tuin, vol dieren en aantrekkelijke hoekjes en gaatjes, alle aandacht die ze als kind thuis tekort komt. Haar moeder is altijd aanwezig, maar alleen fysiek. Geestelijk is ze labiel en dromerig. Haar vader is dominant, werkt zestig uur in de week en zit vol regeltjes waar dochterlief zich niet aan wil houden. Ze vlucht in een droomwereld en wordt langzaam maar zeker het net ingetrokken waar ze jaren in zal blijven zitten. Peter creëert voor haar een wereld vol geheimpjes en codes. Peter wil met haar trouwen. Dat is wat je doet als je van elkaar houdt. Elkaar kusjes geven, doe je ook als je van elkaar houdt. En als je van elkaar houdt is het niet meer dan logisch dat je samen een kindje wilt. Ook al is de een nog maar een kind en de ander oud genoeg om te weten dat het zo niet werkt. Peter is pedofiel en Margaux zijn slachtoffer. Een van de velen zoals later blijkt.
Als lezer word je meegezogen in het verhaal. Vervagen je eigen grenzen ook? Waar is het punt waarop je zegt: dit is niet okay. Als Margaux op haar achtste Peter op zijn verjaardag een kusje op zijn penis geeft? Dat is het liefste cadeau dat hij wil hebben. Of het moment waarop hij haar aanmoedigt om zijn penis als lolly te zien? Margaux doet het met tegenzin. Maar ze doet het wel. Bang om uit de kring gestoten te worden. Manipulatie heeft vele vormen. Peter maakt haar tot zijn leven. Alles draait om zijn kleine prinses. En Margaux kan geen weerstand bieden. Daar is ze simpelweg te klein voor, haar moeder te geestesziek en haar vader te zeer afwezig.
Margaux Fragoso heeft haar eigen levensverhaal opgeschreven. Ze zoekt geen excuses. Schrijft met compassie - en ja - liefde over de man die haar jaren in zijn greep hield. Maar oordeelt ook. Haar leven is getekend. Door haar verhaal op te tekenen hoopt ze zichzelf inzicht te verschaffen en anderen te helpen. Ik vond het een indrukwekkend verhaal. Beangstigend soms. Altijd helder. Op de achterflap staat een citaat: "Als slachtofferverhaal is Tijger, tijger meeslepend, als literair werk is het een triomf." Daar is geen woord van gelogen.
Recensie: Henriette Sulmann
Titel: Tijger, tijger
Auteur: Margaux Fragoso
Uitgever: De Bezige Bij, Amsterdam, 2011
ISBN: 978 90 234 5962 0