China, het land van de rijzende zon, de Grote muur en pittoreske rijstvelden. Het land van Tai-Chi, Mao Zedong en het communisme. Het land van thee rituelen en Hello Kitty fans. En ook het land waarin Lizette Dalebout in 2005 belandde, toen haar man besloot er een bedrijf op te zetten. Verhuizen was noodzakelijk en het Hollandse gezin vestigde zich in de grootste havenstad ter wereld: Shanghai.
Eigenlijk was Lizette innerlijk allang geëmigreerd, maar nu de kans zich echt aanbood, pakte ze hem met beide handen aan. Een mengsel van nieuwsgierigheid, zucht naar avontuur en een snufje sensatiezucht borrelde op bij de gedachte aan het ‘ontdekken' van het onbekende. Hoe waren Chinezen nu echt? Vanuit het perspectief van een expat leerde ze de Chinezen - in het bijzonder de Shanghainezen - kennen.
Vriendschap, verraad, cultuur clashes en Chinese humor: ze maakt het allemaal mee in de stad die sommigen ‘Het Parijs van het Oosten' en weer anderen ‘De Hoer van de Oriënt' noemen.
Recensie:
Lizette Dalebout woont en werkt sinds 2005 in Shanghai. Voor de grote verhuizing werkte ze in Nederland voor het weekblad Nieuwe Revue en vrouwentijdschriften, zoals Marie Claire en Elegance. Deze keer echter geen journalistiek verslag. Dit boek is meer dan dat. Met Mijn straat is geel heeft Dalebout een intrigerende debuutroman geschreven. Het werk draagt zichtbaar de authentieke handtekening van de schrijfster. De humor, de vrijmoedigheid, de onopzettelijke poëzie en de stilte tussen de regels door schetsen niet alleen een beeld van de situatie, maar leggen ook (een deel van) de persoonlijkheid van de schrijfster bloot. Het zijn met name deze ingrediënten die het verhaal zo onweerstaanbaar aantrekkelijk maken. Als een soap zo verslavend.
‘Over twee weken moeten we ons huis uit, heeft de eigenaresse ons laten weten. We hebben nog niks anders.'
Bijna onopgemerkt maak je door het hele boek een verhuizing mee van begin tot eind. Het betreft niet de grote verhuizing naar Shanghai, maar een ‘kleinere' binnen de compound van het gezin. Toch is het alsof er zoveel meer gebeurt dan dat. Het alledaagse, herinneringen en werkgerelateerde voorvallen leveren meer dan voldoende stof om de lezer constant geboeid te houden. Zowel de Chinezen als het expatgezin en Dalebout zelf ontkomen niet aan haar scherpe humor en zelfspot.
Mijn straat is geel lijkt mooi in balans. Subjectiviteit en objectiviteit wisselen elkaar af en meningen verworden niet tot algehele veroordeling of vooroordeel. Het oordeel is aan de lezer zelf. Mijn oordeel: een verfrissend vermakelijke en ontroerende weergave van mensen binnen en buiten hun habitat.
Titel: ‘Mijn straat is geel'
Auteur: Lizette Dalebout, 256 blz.
Uitgeverij: Nieuw Amsterdam
ISBN: 978 90 468 1066 8