Oeganda is sinds enige jaren een trekpleister in de reisbranche en staat bekend om haar wildparken en groepsgeorganiseerde safari's. Voormalig Playmate of the Year, Meike Schulte, besluit ook naar Oeganda af te reizen. Dit tripje heeft alleen niets te maken met gorilla's en luxe verblijven. Oeganda kampt al jaren met armoede, politieke instabiliteit en het HIV virus. Meike vertrekt dan ook als vrijwillige welzijnswerker. Het gebrek aan kennis en kunde binnen instanties, misvattingen over het HIV virus, radeloosheid bij patiënten en hun familieleden en zelfs de afwezigheid van stromend water, zijn enkele van de uitdagingen die haar de komende maanden te wachten staan.
Meike gaat aan de slag met haar kennis en kunde en een budget, maar ook zonder dit alles lijkt een ‘muzungu' (blanke) in Oeganda veel voor elkaar te kunnen krijgen. Hier blijkt de uitdrukking ‘Je geld of je leven' voor velen een rauwe werkelijkheid. De missie levert verhalen op die een gezicht geven aan de Oegandees die dagelijks vecht om het bestaan in een ontwikkelingsland.
Recensie:
Meike Schulte werd in 2008 uitgeroepen tot Playmate of the Year 2007. Een leuke titel, maar Meike is meer dan dit. Ze rondde vier studies af en bezit de nodige levenservaring, voordat ze naar Oeganda vertrekt. Een zogenaamd moeilijk opvoedbare jongere, die zich op haar zestiende gedwongen zag uit huis te gaan wonen. Na het behalen van haar havo-diploma, werd ze door haar vader aangespoord zich in te zetten als vrijwilliger voor de Lions Club. Ze vertrok naar Zuid-Afrika en ervoer voor het eerst in haar leven een cultuurshok. Meike zette zich in voor de humanitaire doelstellingen van de instelling. Hulpverlenen bleek haar als een op maat gesneden jas te passen.
Dit en het gevoel te ontsnappen aan de oppervlakkigheid van de (westerse) maatschappij, is wat haar sindsdien elk jaar doet terugkeren naar Afrika. Deze keer is de beurt aan Oeganda, waar nieuwe uitdagingen en vriendschappen haar te wachten staan in de strijd tegen armoede en het HIV virus.
De ondertitel Stories van een bimbo in de bush, wekt misschien de verwachting dat dit boek iets weg heeft van het ‘aapjes kijken' in Groeten uit de Rimboe, maar dat is niet de bedoeling van dit verslag. Met dit verslag lijkt Meike Schulte aandacht te vragen voor de schrijnende situatie waarin een groot deel van de bevolking van Oeganda zich verkeert. Tevens is het een extensie van haar ontwikkelingswerkzaamheden. Een deel van de opbrengsten van het boek zullen namelijk worden gedoneerd aan KIFAD, de organisatie voor ontwikkelingssamenwerking, waarvoor zij werkt.
De schrijfster leidt haar Oegandese ervaringen in, door de historische achtergrond van dit land op een verhalende manier te betrekken bij de actuele verhoudingen en mentaliteit. De kritische blik en kennis van zaken geven het boek, naast een ontspannende waarde, ook een degelijke informatieve waarde en zet de lezer tot nadenken. De verhalen worden op chronologische volgorde verteld. Elk hoofdstuk wordt ingeleid met een quote, die een voorbode geeft op het onderwerp dat daarin centraal staat. Droge humor, zorgt geregeld voor een welkome luchtigheid in dit serieuze thema. Deze humor maakt ongetwijfeld deel uit van een gezonde ‘overlevingstechniek'.
Tegelijkertijd is het dezelfde humor die een zekere afstand lijkt te creëren tussen de schrijfster en de Oegandese bevolking. Situaties waarin de naïviteit, de mentaliteit en on-westerse normen en waarden van de bevolking met een lichte ironie worden beschreven, zijn in overvloed aanwezig. Ik als lezer, verlies daardoor enigszins het contact. Persoonlijke verhalen verliezen iets van hun intimiteit, hetgeen ik een tikkeltje jammer vind. Daarbij begin je je op den duur bijna af te vragen of er wel een intelligente Oegandees in Oeganda woont. Misschien een heel klein beetje Groeten uit de Rimboe dan?
Titel: ‘Een rugzak vol condooms'
Ondertitel: ‘Stories van een Bimbo in de bush'
Auteur: Meike Schulte, 192 blz.
Uitgeverij: Mistral
ISBN: 978 90 449 9835 6