Versterkt Vrouwelijk Talent

Vlak na de geboorte van Aron zei ik al gekscherend: Slapen? Dat doe ik wel weer in een volgend leven. Ik was me er akelig van bewust dat de nacht van 4 op 5 november (Aron werd de 6e geboren) wel eens de laatste nacht van 8 uur achter elkaar slapen kon zijn geweest. Het mannetje is inmiddels bijna 4 maanden oud en inderdaad, aan fatsoenlijke slaap kom ik nauwelijks meer toe. Omdat hij 's nachts te moe is om heel veel bij me te drinken en borstvoeding zo lichtverteerbaar is ben ik de afgelopen tijd 's nachts elke twee a drie uur de pieneut. En die gebroken nachten gaan een keer opbreken. 

Afgelopen vrijdagnacht was het zover. Nadat ik om 10 uur in mijn bedje lag, kwam meneer om half 11, mijn eigen man om kwart voor twaalf naar bed (weer wakker), Aron om 1 uur weer, klaagde om half 3 weer, moest weer eten om 4 uur en om 6 uur. Ik begon totaal gesloopt mijn dag en was vastbesloten: hier moet een einde aan komen, anders gaat moeders er zelf aan onderdoor. Een half jaar borstvoeding geven is heeeel nobel, maar als het ten koste gaat van mijn levensplezier en energie, dan doe ik toch iets verkeerd. 

De alternatieven, kunstvoeding geven of bijvoeden met rijstebloempap werden nog een kritisch onder de loep genomen. De laatste mag pas na 4 maanden, maar leek me toch te verkiezen boven de koemelkoplossing met heel veel extra vitaminen, mineralen en andere kunstmatige toevoegingen. In de natuurwinkel koos ik voor de biologische rijstebloemvariant. Met veel tegenzin, want ik wilde mijn mannetje alleen puur natuur geven tot zijn 6e maand. 

Die nacht gebeurde er een klein wonder. Hij sliep van half acht tot half 2, wel 6 uur achter elkaar. Het recept? Een grotere hoeveelheid afgekolfde melk, aangelengd met een piepbeetje rijstepap. En de volgende voeding, een stuk kleiner (mijn borsten raken aan het einde van de dag wel leeg, en de hoeveelheid gekolfde melk wordt minder), hield hem wel 3 uur in slaap. Moeders intens gelukkig.... maar kon zelf niet goed slapen. Duh! 

Tja, het blijft zoeken en survivallen, wat de voeding van mijn mannetje betreft. Maar ik heb er zo'n blij mannetje voor terug gekregen. Kan zichzelf kostelijk vermaken onder de babygym en brabbelt of het een lieve lust is. Geweldig. En dat maakt het gebuffel in de nachten enigszins draaglijk.  

Nog 2 maanden volledige borstvoeding te gaan. I will survive!