BalanZeren

Maandag 3 augustus 2009
Rubriek:
Aantal keer bekeken: 451

Over Ardien Nelissen...


BalanZeren Ardien Nelissen (1974, op en top kreeft, concept creatieve copywriter, sportieveling en moeder)schrijft veel in opdracht. Nu heb ik een nieuwe uitdaging: columns schrijven voor Female Factor. Leuk! Bijzonder! En kijk ik uit naar jouw reactie. www.sachgtegee.nl www.dagendag.nl

Graag onderzoek ik dagelijks hoe ver ik kan gaan. Met sporten, met werken, met het aaien van de kat, met het sjouwen van een tweepersoonsbed van de zolder naar beneden want een
marktplaatskoper komt dat binnen een uur ophalen. Whatever. Normaal doe je dat gewoon.

Nu ben ik zo'n acht maanden zwanger. Leuk, in veel opzichten. Alleen, met dat dagelijks gezoek naar grenzen word ik steeds vaker teruggefloten. Soms door de zwaartekracht van mijn oogleden, een andere keer door familie, vrienden of de verloskundige. Nooit geweten dat het
zo moeilijk kan zijn om te balanceren tussen prettig doorgaan en met pijn in de buik op de bank moeten liggen.

Normaal sport ik drie keer in de week: spinning, hardlopen en fitness. De beste ideeën voor mijn werk krijg ik als ik een goeie fysieke uitdaging heb gehad. Nu ben ik al blij als ik naar de bakker kan lopen zonder uit te rusten op een bankje. Die balans zoeken is raar. Het doet zeer
dat ik me nu iedere keer afvraag of ik iets ga doen of dat ik toch hulp vraag.

Vooral met dat laatste heb ik eigenlijk ook wel hulp nodig. Gewend dat ik ben om veel zelf te doen of om anderen te helpen. Nu moet ik dus heel erg bij mezelf blijven. Straks, met het kindje, is het helemaal weegschaalachtig. Denk ik. Zeggen anderen ook. De kenners, die dit al een keer of meer hebben meegemaakt. En ook dan heb ik weer een keus:
trek ik mijn plan of luister ik naar die vrouwen die uit hun ervaring praten? Ik ga zo vast nog wel een poos door met balanzeren.

Reacties(1)

7 september 2009 - 13:26

Blijf bij jezelf

Hoi Ardien,

Heel herkenbaar wat je hier allemaal neerzet. Ikzelf ben nu 5 maanden mama en heb tijdens mijn zwangerschap nogal last gehad van bekkeninstabiliteit, geen pretje maar het heeft me wel veel over mijn eigen lijf en mezelf geleerd.

Ook ik ga altijd maar door en vind dat ik alles alleen moet kunnen, vraag niet snel op hulp en kan zelfs beledigd zijn als iemand ongevraagd zijn/haar hulp aanbiedt.

Je moet nu inderdaad op zoek naar een nieuwe balans en jezelf niet overbelasten want die rekening krijg je anders gepresenteerd met de bevalling en herstelperiode. Blijf dicht bij jezelf en het is geen schande om om hulp te vragen, heb ik ontdekt. (gaat bij mij steeds beter).

Ikzelf heb geluisterd naar 'ervaringsdeskundigen' en met die kennis mijn eigen plan getrokken. Hierbij vertrouw ik op mijn intuitie en dat gaat heel goed. Ik ben bewust ook niet alle boeken over babies gaan lezen maar heb 1 goed naslagwerk aangeschaft waar ik inkijk als ik het 1, 2, 3 niet meer weet. en als ik er echt niet meer uitkom, bel ik het consultatiebureau of een ervaringsdeskundige uit mijn omgeving.

En met een kleintje moet je idd goed plannen maar er zijn ook veel mogelijkheden. Als het goed is, slapen babies ook nog weleens ;-)

suc6 en je mag me altijd mailen met vragen.

Groeten,
Lonneke

LonvanderV

Login of registreer om een reactie te plaatsen.