Je kunt jezelf – behalve als je de specialist in het ziekenhuis er op aanspreekt – niet veranderen van geslacht. Daar is ook absoluut geen reden toe, maar om als ambitieuze vrouw gemakkelijker geaccepteerd te worden, zijn nogal wat vrouwen geneigd om zich als man te gaan gedragen.
Dat acceptatieproces is weer nodig om door het denkbeeldige glazenplafond te stoten. Een plafond wat “men” bedacht heeft, omdat er zo weinig vrouwen in topfuncties zitten en dit in ons omringende landen anders is. Dus moet het in Nederland ook zo zijn?
Dat is een discussie op zich, waar ik nu niet op in zal gaan. Maar ik ken talloze intelligente vrouwen die absoluut geschikt zouden zijn voor topfuncties maar dit niet ambiëren.
Uitgaande van het gegeven dat we wel met ambitieuze vrouwen te maken hebben, kan juist het vrouw zijn een toegevoegde waarde hebben (als eindverantwoordelijke, lid van een Management Team of specialist). Als vrouw is je invalshoek nu eenmaal anders (niet beter of slechter), daar verander je niets aan. Maar die andere invalshoek kan wel weer een toegevoegde waarde zijn in besluitvorming, de wijze waarop gekeken wordt naar de processen etc.
Zo heb ik zelf ooit het vak van verandermanager/transformatiemanager geleerd van mannen (de hoogleraren), althans het theoretische gedeelte. Daarnaast had ik bij een van mijn eerste grote trajecten een vrouw als naasthogere en ik merkte dat tijdens discussies haar zienswijze op een aantal vlakken anders was dan die van mijn docenten. Heel inspirerend vond ik dat gegeven op zich al en gaf me stof tot nadenken.
Het was een grote organisatie met een goed sociaal plan en het was de insteek van de organisatie dat er met een nette manier met de mensen werd omgegaan. Ik kon dit ook uitleggen, want het waren veelal mensen die jaren voor diezelfde organisatie hun werk prima hadden gedaan, maar alleen niet meer in de nieuwe organisatie mee zouden kunnen. Mijn insteek was dan ook om respectvol met deze mensen om te gaan, waarbij de harde kant – het reorganiseren van het bedrijfsonderdeel – als een paal boven water bleef staan.
Mijn aanpak legde ik in het Management Team uit en de mannen in het team vonden bijvoorbeeld dat ik er te soft mee omging, ik moest gewoon direct meters maken en meer van die gespierde taal. Ik ben toch doorgegaan mijn eigen koers te varen en werd weliswaar gesteund door mijn eindverantwoordelijke, maar maakte me verre van populair binnen de dat bedrijfsonderdeel. Wat ik overigens verder bereikte was dat de mensen waarmee ik door wilde niet in opstand kwamen over hun collega’s die weg moesten. Geen medewerker die recalcitrant gedrag ging vertonen of wat dan ook. Wel zo prettig met het oog op de toekomst.
Binnen twee jaar had ik een nieuw traject met een vergelijkbare situatie. Opnieuw moest ik het uitleggen. Behalve dan dat de eindverantwoordelijke een vrouw was die niet echt dicht bij zichzelf bleef en “one of the guys” wilde zijn. Nu was zij het die mij om uitleg vroeg.
Vanaf dat moment ben ik er wat specifieker op gaan letten tot op de dag van vandaag. Bijvoorbeeld als ik met de samenstelling van een Management Team bezig ben of de DGA die een manager voor de on going business zoekt. Soms is nu eenmaal een vrouw beter en soms een man. Er is geen goed of fout, maar authenticiteit is wel belangrijk. Uitgaande van het feit dat iemand kundig is, kan net datgene wat op dat moment nodig is, de toegevoegde waarde zijn. En dat kan dus in de sekse zitten.