Versterkt Vrouwelijk Talent

Vaak roep ik het voor de grap: we sturen het naar de kosmos! Daar bedoel ik mee dat we onze wensen niet kunnen afdwingen; dat het loopt zoals het loopt en dat we dingen moeten overlaten aan iets of iemand anders: aan de kosmos...

Laatst kwam ik een boekje tegen: ‘ik zou zo graag' heet het en het is geschreven door Barbel Mohr. Ik heb het gelijk gekocht en gelezen want de kern van dit boekje is het plaatsen van bestellingen in de kosmos door de kracht van positieve gedachten. In het kort komt het erop neer dat je wensen wel degelijk in vervulling kunnen gaan. Je schrijft je wens op een papiertje, of je spreekt het hardop uit, al dan niet in de vorm van een klein ritueeltje, dat is aan jou. Er zijn wel wat regeltjes aan verbonden: spreek altijd in het positieve (dus niet: ik wil geen hoofdpijn meer, maar: ik wil een gezond hoofd), en hang er een tijdsbestek aan vast. De grootste regel waaraan je je moet houden is het vervolgens los te laten. Erop vertrouwen dat je wens geregeld wordt... en dat is vaak lastig.

Nadat ik het boekje uit had ben ik (zoals ook wordt aangeraden door de schrijfster) begonnen met een eenvoudig wensje: een parkeerplek binnen vijf minuten op vrijdagmiddag in het overvolle Laren. Ik sprak mijn wens in de auto uit: ‘ik zou heel graag binnen vijf minuten een mooi parkeerplekje willen krijgen'. Normaal rijd ik drie kwartier rond daar, nu had ik inderdaad mijn parkeerplek en ook nog binnen het tijdsbestek. Toeval? Misschien. Maar ik ging door met het plaatsen van bestellingen. En ze werden afgeleverd. Parkeerplekken, het lekkerste broodje van de bakker (dat altijd is uitverkocht als ik binnenkom), eenvoudige wensjes kwamen allemaal uit. En het grappige effect daarvan was waar het allemaal omdraait: je krijgt vertrouwen. Vertrouwen in het feit dat het inderdaad wel gaat zoals het gaat en dat dat goed is. En dus wordt het steeds makkelijker om los te laten.

Afgelopen week was ik voor mijn webwinkel PUUR ZEN in Mombasa, Kenia. Ik vloog op standby basis mee met een dierbaar vriendinnetje, werkzaam als purser. Voor mijn vertrek heb ik de wens uitgesproken dat dit een fantastisch reisje zou mogen worden, met een vliegtuigstoel voor mij op een goede plek, zowel op de heenweg als op de terugweg, aangezien ik alleen mee kon als er genoeg plaatsen beschikbaar waren. De heenweg was geen probleem, maar terug stond het vliegtuig mega-overboekt en we hadden 10 mensen mee op standby basis. Het zag er op zijn minst vrij penibel uit. Ik heb de hele reis geroepen (vanuit de grond van mijn hart!): ‘het komt wel goed jongens; iedereen vliegt gewoon terug'. Ik ben teruggevlogen: op een superplekje in de comfortclass en er waren 10 open stoelen. En de reis was inderdaad fantastisch, maar daar twijfelde ik niet aan. Grappig!

Ik ga door met bestellen: of het nou toeval is of niet, ik word er rustig van en kan dingen steeds beter loslaten. Baadt het niet, dan schaadt het ook niet!

© PUUR ZEN