Versterkt Vrouwelijk Talent

Het zou een geweldige vakantie worden: deze zomer gingen ze met de kinderen lekker 3,5 week naar Zuid Frankrijk. De stationwagon volgepakt, voor de kinderen een nieuwe draagbare dvd-speler voor achterin, een heerlijk luxe huisje geboekt (eindelijk eens niet met de tent). Ze zouden boottochten maken, er was een subtropisch zwemparadijs en ze gingen een dagjes op pad naar leuke plaatsjes.

Wat stress vooraf; zonnebrand vergeten te kopen, de kleine nog geen zwembroek, Teun pijn in zijn oor en het huis moest ook nog schoongemaakt. Klein ruzietje tussen papa en mama ("je had toch beloofd op tijd thuis te zijn om te helpen inpakken"en "jezus moet al die zooi mee dat ga ik echt niet allemaal meenemen ..."). Maar ach, dat komt in de beste gezinnen voor zo vlak voor vertrek. Met de regen op de achtergrond is het toch heerlijk inpakken met het idee te vertrekken naar de zon.

Dus vrijdagochtend voor dag en dauw (ze hadden het slim bedacht, vóór de drukste zaterdag over de route du solleil...) op naar Frankrijk. Papa was wat kortaf (logisch, moet bijkomen van een jaar te veel werken).. Mama verheugde zich enorm op eindelijk weer wat tijd samen, met een wijntje en een kaasje, heerlijk. Eindelijk weer eens gesprekken waar al zolang geen tijd voor was geweest. Ze nestelde zich net met ogen dicht op de bijrijderstoel toen Teun begon te huilen. Pijn in zijn oor. Floor en Pim kregen mot over welke film in de dvd moest. En papa werd steeds chagrijniger. Tijd voor een tussenstop! Goed bedacht mama, een ijsje en even rondrennen doet wonderen. Daarvan lijkt zelfs oorpijn te genezen. Ok, na een uurtje (iets achter op schema, sorry papa) vol goede moed de snelweg op. Dvd-speler in de achterbak (daar komt alleen maar ruzie van) en gewoon de kinderliedjes cd op. Hm, er hadden meer mensen bedacht om voor de drukte te vetrekken: file!

Afijn, na 2 dagen zeurende kinderen, files, een oververhitte motor, een chagrijnige papa en mama die de moed er in probeerde te houden, kwamen ze aan in Frankrijk. En na 1,5 week hittegolf, bloedhete mistral wind, Floor een zonneallergie, Teun oorontsteking, verveelde kinderen en papa en mama flinke ruzie, zaten ze weer in de stationwagon op weg naar huis.

De laatste twee vrije weken brachten ze thuis door. Papa deed klussen die al maanden waren blijven liggen en bereidde s'avonds een heerlijke BBQ. Mama zat met een boek en wijntje lekker in de tuin en de kinderen? Die hadden de tijd van hun leven. Met de vriendjes uit de buurt kamperen in de tuin, eigen tenten bouwen, badje erbij en s' avonds lekker laat naar bed.
"Fijne vakantie hè mam", zei Pim de laatste avond bij het in bed stoppen.
"Hmm", antwoordde mama en ze besloot volgend jaar thuis te blijven.

Kinderen zijn blij met heel weinig. Mijn advies, hou het klein voor kinderen, dan heb je er zelf ook het meeste baat bij. Daar waar we als ouder soms de geweldigste vakanties en verjaarspartijen verzinnen is een kind meestal het meest gelukkig in zijn eigen omgeving met de meest kleine en simpele dingen. En is het niet zo dat wanneer de kinderen happy zijn wij het als ouders ook het lekkerst hebben? Misschien af en toe onze eigen wensen en perfecte plaatjes iets meer loslaten? Het ‘we doen het voor de kinderen'... even bijstellen in ‘eigenlijk willen we het zelf zo graag zo'.....

En ach.... Uitkijken naar over een jaar of 16 weer samen als vanouds met wijntje en kaasje in Zuid-Frankrijk voor de tent goeie gesprekken voeren heeft ook wel wat. Toch?

© Tischa Neve ; Tischa is moeder en opvoedkundige