Versterkt Vrouwelijk Talent

De huidige westerse maatschappij geeft ons ontelbare mogelijkheden. Logisch dat we veel willen doen en het liefst ook nog eens zo goed mogelijk. We willen werken, voor ons gezin zorgen, het huis op orde hebben, er goed uitzien, sporten, onszelf ontwikkelen en er een leuk sociaal leven op na houden. Gevolg is een te druk weekschema met amper nog tijd voor ontspanning en voor veel vrouwen een knagend schuldgevoel als bonus. Werk ik te veel? Geef ik mijn gezin, partner of vrienden wel voldoende aandacht?
Daar tegenover staat het schuldgevoel richting je werkgever: belast ik mijn collega's niet te veel op mijn parttime dagen, had ik me toch niet moeten aanmelden voor die projectgroep?

Onze mannen, zogenaamde ‘metro' mannen, zijn niet bang om zich met de opvoeding van de kinderen te bemoeien, te koken of regelmatig een was in de droger te stoppen. In mijn omgeving ken ik een aantal voorbeelden waarvan de vrouw meer werkt dan de man.

Waarom voelen we ons dan toch steeds vaak schuldig? De slogan in de jaren 80 was ‘een slimme meid is op haar toekomst' voorbereid. En masse gingen we studeren en kozen we voor een carrière. Echter, duizenden jaren evolutie zijn niet zomaar uit de genen weg te wassen in een enkel generatie.... Velen van ons dertigers en veertigers zijn toch opgevoed door moeders die deels thuis waren of in ieder geval primair verantwoordelijk waren voor de opvoeding van de kinderen. De heersende moraal is zelfs nu nog steeds dat kinderen beter af zijn als ze door hun eigen ouders (lees: de moeder!) worden opgevoed.

Een andere oorzaak is gelegen in een eigenschap die veel vrouwen bezitten: inlevingsvermogen. Handig bij de verzorging van kinderen. Nadeel is dat we erg gevoelig zijn voor externe goedkeuring. Wat zullen ze wel niet van mij denken....? De blikken op het schoolplein van de niet werkende moeders, onze man die zucht en kreunt als je weer een avond gaat sporten en de kinderen die soms klagen dat ze te vaak naar de opvang moeten en ‘nooit' eens een vriendje mee naar huis kunnen nemen. We willen het iedereen naar de zin maken.

Het probleem is helder: maar hoe kun je hier beter mee omgaan?

1. Schrijf argumenten op waarom je ook alweer werkt. Welke voordelen geeft het je, wat levert het je op? Niet alleen financieel maar ook op het gebied van persoonlijke ontwikkeling of jouw bijdrage aan de samenleving. Bewaar deze lijst en herlees het in periodes dat je schuldgevoel weer de kop op steekt.
2. Blijf uit de buurt van mensen die jouw schuldgevoel verergeren of aanpraten. Het klinkt bijna té simpel, ik weet het. Heb je deze mensen toch in je directe omgeving? Bedenk waar de kritiek van deze persoon vandaan komt. Hoe is hij/zij opgevoed? Waarom werkt hij of zij niet, minder of juist fulltime? Realiseer je dat ieder zijn eigen keuzes maakt en dat zij oordelen vanuit hun eigen ervaringen en perspectief.
3. Gun het jezelf om een dag of een paar uur vrij te nemen en te ‘spijbelen'. Ga eens een dagje met je kind op stap. Geniet van de tijd die jullie samen hebben. Bedenk ook hoe je je voelt aan het einde van zo'n dag. Moe of met hernieuwde energie? Heb je weer zin om aan de slag te gaan?
4. Vraag kinderen die oud genoeg zijn zélf om hun mening. Je weet niet wat zij denken als je het niet vraagt. Vaak vinden ze het leuker bij oma of de opvang dan je dacht. Daarbij is het voor hen de normaalste zaak van de wereld dat jij werkt want ze weten niet beter.
5. Realiseer je dat thuisblijfmoeders vaak net zoveel druk en stress hebben als werkende moeders. Omdat de kinderen vaak thuis zijn wordt het huis sneller vies. Daarnaast zijn zij geneigd vaker op school te helpen door te fungeren als overblijfmoeder & commissielid en zullen zij vaker kinderen van anderen mee naar huis te nemen. Het zelfde geld voor jour fulltime werkende collega's: velen zijn jaloers op jouw vrije dagen.

Meer informatie over DOEN! Professional Organizing & Coaching? Kijk dan op: www.tijdomtedoen.nl