Versterkt Vrouwelijk Talent

Wie ooit een verboden avontuur heeft beleefd met een gezelschapsheer of gigolo is wellicht niet over één nacht ijs gegaan. Om buiten de lijntjes te durven kleuren, moet je immers eerst geloven dat wat je aan de andere kant van de artificiële socio-culturele grenzen zal aantreffen, ook echt de moeite waard is. En dat blijkt het wel te zijn... Want wat levert de trouw aan conventies, status en materieel comfort op als het zelfverloochening en verdrongen ongenoegen impliceert?

Het internet maakt het gemakkelijk om een betaalde minnaar te vinden in de - in meerdere betekenissen - grenzeloze amoureus-erotische getinte cyberruimte. Ware het niet dat ik het gros van de adverteerders die verschijnen na een Google-search op ‘gigolo Vlaanderen', ‘mannelijke escort Brussel' of ‘gezelschapsheer Antwerpen' nog niet als minnaar zou willen als ik zelf de begunstigde van de financiële transactie zou zijn... Want voor een emotioneel-seksueel geladen transactie is nog wel wat meer nodig dan een geoliede huid en gegoochel met een paar gestolen cliché-begrippen. Vlaanderen is niet klaar voor dit soort geweld, denk ik dan. Tot ik me vervolgens naar internationale sites begeef en via zoekwoorden als ‘male companion London', ‘gigolo Paris' en ‘male escort Amsterdam' bij een rasechte Vlaming beland, over wie mijn moeder op basis van zijn kosmopolitische ruimdenkendheid zou zeggen dat deze man ‘zijn wereld kent'.

"This one does not turn me off. Not at all", zegt mijn buikgevoel vandaag voor het eerst wanneer ik bij gigolo Vince4ladies kom. En dus schakel ik mijn laptop ook nog niet uit. Mijn eerste klik op zijn website leek onschuldig. Het was een lachertje, een ludieke exploratie van alles wat het schier eindeloze virtuele universum haar surfers te bieden heeft. Dat dacht ik tenminste. Want met die eerste klik leek ik de doos van Pandora te hebben geopend. Zo voelde het, toen ik na menig slapeloze nacht opgejaagd door mijn innerlijke duel van schaamte en verlangen besefte dat ik dit waanzinnige plan niet zou kunnen loslaten vooraleer ik het had uitgevoerd. Het was als het vagevuur, waarin de zielen worden gelouterd van hun zonden vooraleer ze naar hun uiteindelijke bestemming kunnen opstijgen. Een eeuw geleden zou mijn ultieme zonde me genadeloos naar de hel hebben gebracht. Maar in 2010 is de enige hel deze die door de mens zelf op aarde wordt gecreëerd. Ik kreeg de hemel op mijn allereerste date met niemand minder dan... een gigolo.

Twee uur onverdeelde aandacht en een eeuwigheid van respect maakten een ander mens van me. Ik ben de laatste van wie men dit geheime grensoverschrijdende gedrag zou verwachten. Maar verlost van mijn vooroordelen en bekrompenheid ben ik een veel gelukkiger mens. "After all, there are more things between heaven and earth than are dreamt of in my conventional life" zou Shakespeares Hamlet anno 2011 zeggen...

En wees nu eerlijk, als ik door mijn geheime gigolo-genoegens beter gezelschap word voor mezelf en mijn naasten, verdient deze zonde dan geen plekje in de tien geboden van mijn leven? ;-)