Regelmatig wordt mij de vraag gesteld wat nu de relatie is tussen ‘Zen’ en ‘Mama’ zijn, tussen moederschap en boeddhisme.
Voor mij was de geboorte van ons kindje een keerpunt in mijn leven. Een moment waarop ik stil stond bij wat er gebeurde, wat ik wilde… kortom; hoe ik in het leven stond en belangrijker… hoe ik in het leven wilde staan. Het feit dat alles continu verandert, afhankelijk is het van het moment en hoe je daarmee om kunt gaan. Moeder worden was de aanleiding en mijn kinderen en principes uit het boeddhisme een antwoord op de vraag.
Kinderen worden weleens gezien als echte 'zenmeesters'. Zo zou ik mijn kinderen niet zo snel willen noemen. Wel brengen zij me dichter bij mezelf. Enerzijds doordat ze als een spiegel van mezelf zijn. Anderzijds doordat zij principes als 'leven in het nu', 'bewust leven' en 'loslaten' gewoon als vanzelfsprekend in de praktijk brengen. Dagelijks.
Weleens genoten van alles wat je onderweg tegenkomt zoals je kind doet ? Iedere dag vol goede moed starten zonder stil te staan bij wat morgen zou kunnen gebeuren en wat gisteren is gebeurd ?
Er zijn zoveel raakvlakken tussen moederschap en elementen uit het boeddhisme dat dit mij heeft geinspireerd tot de ontwikkeling van een Workshop. Speciaal voor moeders die even stil willen blijven staan bij wat ze doen.
Spreekt het je aan?