look great, do good, work smart, live well, feel loved

Les 1 voor tekstschrijvers: schrijven is schrappen. Less is more geldt niet alleen voor heldere, doeltreffende teksten. Mijn motto voor 2010 is daarom: minderen. Niet omdat ik armoedig wil leven, maar juist om tijd en geld over te houden voor de écht leuke dingen in het leven. En het milieu een beetje spaar. Want die kliko van ons zit iedere week weer belachelijk vol.

Mijn lijstje:

1. Mij minder geld laten aftroggelen
Dagelijks word ik besprongen door duizenden reclame-uitingen, waarin slimme marketeers mij uitleggen dat ik echt niet zonder het nieuwste model smartphone, iPod, Senseo of ander apparaat kan. Een half jaar later zijn deze producten echter alweer achterhaald en ‘moet’ ik mijn dvd-speler toch echt vervangen door een Blu-ray-speler. Ik laat me niet meer gek maken. Schijt aan de marketeers.*

2. Minder plastic
Nadat ik twee weken geleden de ZEMBLA-uitzending ‘Een zee van plastic’ zag, wil ik mijn kop niet langer in het zand steken. Plastic is net als nucleair afval: het gaat nooit meer weg. Op diverse plekken midden op de oceaan drijven grote concentraties plastic afval. Plastic zakjes, lege flessen, doppen, verpakkingsmateriaal. In de zee is meer plastic dan plankton. Vissen zien het als voedsel en zo komt het uiteindelijk op ons bord terecht.
Die Plastic heroes-campagne van het afgelopen jaar was goed bedacht, maar in Rotterdam heb ik nog steeds geen plasticcontainer ontdekt. Ons plastic wordt verbrand of we dumpen het in arme landen.
Dus: ik haal geen plastic meer in huis. En als het dan toch ‘moet’, alleen plastic dat generaties meegaat, zoals de Fisherprice-garage of de Duplo waar 25 jaar geleden mijn broer mee speelde en die mijn kinderen weer kunnen doorgeven aan hun nakomelingen. Ik blief geen plastic tasjes en ik zwicht niet langer voor goedkoop rommelspeelgoed dat na een keer vallen kapot is. Hoe hard mijn kinderen ook dreinen in de winkel.

3. Minder werken (en méér winst maken…)
Ik ga streven naar het 20/80-principe van econoom Vilfredo Pareto. Hij zegt dat 80 procent van de resultaten wordt bereikt in 20 procent van de geleverde tijd. En ik geloof dat. Als ik in een korte periode veel deadlines heb, werk ik veel efficiënter dan op het moment dat ik slechts één tekst hoef te schrijven. Daar kan ik dan uren tegenaan hikken.
In het nieuwe jaar begin ik daarom iedere dag met de klus waar ik het meest tegenop zie. Ik moet dan een uur lang heel geconcentreerd werken. Na dat uur is 80% van het werk gereed en is het alleen nog een kwestie van finetunen. Lijkt me heerlijk.
Hetzelfde principe geldt voor klanten: 20 procent zorgt voor 80 procent van de omzet, zegt Pareto. In mijn situatie als starter geldt dat nog niet helemaal. Maar ik weet zeker dat ik meer geld kan verdienen in minder tijd als ik me richt op grote, vaste klanten en vaker nee zeg tegen kleine, losse klussen.
Om nee zeggen gemakkelijker te maken, ga ik bij het aannemen van opdrachten gebruikmaken van een richtlijn die ik las op de site van female fotograaf Else Kramer: 1. Is het werk leuk? 2. Zijn de mensen leuk? 3. Levert het wat op? Alleen als aan minimaal twee van de drie voorwaarden voldaan wordt, neem ik het werk aan. Anders niet.
Whow, ik heb zin in het nieuwe jaar!

*Maar ergens in 2010 ruil ik mijn simpele, degelijke Nokia in voor een flitsende smartphone. Zo’n toestel móet ik gewoon hebben om punt 3 te realiseren…