look great, do good, work smart, live well, feel loved

Een van de meest voorkomende relatieproblemen in mijn praktijk is die van de hyperactieve vrouw en de passieve man. Ik heb er al vaker over geschreven en het benoemd als de Kenau en het Watje. Hoe harder de vrouw aan de man trekt, des te passiever hij wordt. De vrouw voelt zich verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van alles in het gezin (inclusief het verdienen van het inkomen) en de man trekt zich steeds verder terug.

Als een stel dit patroon lang genoeg volhoudt, kan het leiden tot een echtscheiding waarin zij de kinderen toegewezen krijgt en hij een bezoekregeling van eens in de drie weken. De vrouw staat er dan nog steeds alleen voor, maar heeft gewonnen, doordat ze in ieder geval een deel van de tijd niet geconfronteerd wordt met een partner die niet aan haar verwachtingen voldoet.

Gelijk
Natuurlijk heeft ze helemaal gelijk en zou hij ook ‘Zijn Ding’ moeten doen in het gezin. Maar hij doet het niet. En daar speelt zij een belangrijke rol in. Zij stelt namelijk zulke hoge eisen aan hem, dat hij er onmogelijk aan kan voldoen. En zij zit als een geit op de haverkist. Als hij weer eens niet helemaal heeft gedaan wat zij in gedachte had, kan hij rekenen op een stroom van keiharde kritiek. Minitieus weet ze aan te geven op welke fronten hij faalt. Op alles wat hij bijdraagt aan gezin of huishouden heeft ze commentaar.

Slappe zak
Zo jaagt de hedendaagse vrouw haar partner in de rol van een passieve ’slappe zak’. Want als er één ding is waar mannen niet tegen kunnen, dan is dat kritiek. Dus dat probeert hij uit de weg te gaan. Als het toch niet goed is dan laat hij het voortaan. Dodelijk voor de relatie, want zij wordt natuurlijk steeds ontevredener en bitchy’er en hij wordt er telkens weer in bevestigd dat hij het toch niet goed kan doen. Zij wordt de ontevreden moeder en hij het kleine kind dat het nooit goed kan doen. En ze komen allebei tekort. Wanhopig verlangt de vrouw naar het moment dat de man weer een initiatief neemt. En wanhopig verlangt de man naar het moment dat zij ophoudt met zeiken en eens gewoon tevreden is.

Patroon doorbreken
Wat kan een vrouw doen om uit dit enorm irritante, gekmakende, relatie-verpestende patroon te stappen?
Hoe kun je ervoor zorgen dat je man meer gaat doen en jij meer gaat genieten? Je hebt allang gemerkt dat als een geit op de haverkist zitten niet werkt.

1. Kietel je vent. Overlaad hem met complimentjes voor alles wat hij doet, elke kleine bijdrage aan huishouden en opvoeding. Waardeer zijn inzet, zijn betrokkenheid, het feit dat hij inkomen genereert voor jullie gezin. Dat hij de auto heeft gewassen, zijn onderbroek in de wasmand heeft gegooid, het maakt niet uit: laat (luidkeels) je waardering blijken!!!

2. Stop te denken dat jij de wijsheid in pacht hebt en dat alles alleen op jouw manier kan. Je bent ronduit aanmatigend als je blijft volhouden dat jij op opvoeding, huishouden en de rest van het leven een betere en meer heldere kijk hebt dan je partner. Vergeet het, ook jij hebt een beperkt blikveld.

3. Stel je eisen bij. Dan vloeken de kleren van de kinderen maar.

4. Geef je man de ruimte. Laat je man koken op zijn manier, de kinderen aankleden op zijn manier, ruwe spelletjes doen op zijn manier. Hij is het vast ook niet altijd eens met de manier waarop jij het aanpakt!

5. Oefen in ontvankelijkheid, in je laten ondersteunen en je mee laten voeren. Wacht eens wat vaker af. Leun achteruit. Dans, trek een jurk aan en kleren van zachte stof. Voel je zachtheid.

Kun je als vrouw wel wat steun gebruiken bij dit proces? Doe dan mee aan Jouw ideale Relatie; een achtweeks coachingsprogramma voor vrouwen. Dat je thuis kunt volgen, achter je eigen computer. Samen met andere vrouwen.

Meer lezen? Klik hier voor mijn column over de de Kenau en het Watje.

Vooraankondiging: Uiteraard komt hierna ook een blogpost voor mannen!!!