In het CentrePompidou wordt de balans opgemaakt van vrouwen in de kunst. Geen feministische insteek maar kijkend naar de plaats van vrouwen in de ontwikkeling van de recente beeldende kunst. De Kunstgeschiedenis staat centraal.
In de krant lees ik dat het onderscheid tussen mannen en vrouwen als niet meer relevant wordt beschouwd binnen de kunst. Waarom dan toch zo'n expositie? De opmars van vrouwelijke kunstenaars blijkt een van de grote bewegingen in de kunst van de 20ste eeuw. 1/3 van de aankopen van het Centre Pompidou is werk van kunstenaressen terwijl het Louvre, dat oude beeldende kunst laat zien, geen kunstenaressen toont.
Interessant en wat ik ook bijzonder vind om te lezen is dat het werk van de vrouwelijke kunstenaars getypeerd wordt als ' radicaal, efficient en opmerkelijk gewelddadig'. Camille Morineau, curator en bedenker van de expositie zegt daarover " Je ziet dat vrouwen vaak geen machtspositie hebben en met grote beperkingen werken. Ze gebruiken de simpele middelen die ze tot hun beschikking hebben: ze tekenen, fotograferen, gebruiken hun eigen lichaam. Dat doen ze heel gericht. En kennelijk is er ook veel woede."
De expositie is nog t/m 24 mei 2010 te zien in Parijs
Meer info: elles@centrepompidou.fr