look great, do good, work smart, live well, feel loved

Ja, dat is even afkicken dan volgens mij. Stond je wel op de kieslijst nog? Ben je op zoek naar een betaalde baan anders is vrijwilligerswerke misschien ook een (tijdelijke) optie. Dan voel je je in ieder geval nuttig en doe je ook nog ervaringen op waar je iets aan hebt. En het is gewoon leuk, ook niet onbelangrijk:)

Ga bij jezelf na wat voor soort functies bij je passen. Waar je echt gelukkig van wordt. Bedenk waar jouw talenten liggen, vraag aan je voormalige collega's wat jouw positieve punten zijn en laat ze dat opschrijven voor je. Vraag hen ook wat je negatieve punten zijn en probeer daar iets aan te doen (neiging tot negativisme bijvoorbeeld of de neiging hebben in slachtofferrol te kruipen, of gevoelig zijn voor sfeer, ik bedoel het niet naar, ik hou je alleen een spiegel voor en geloof me, daar leer je van)

Schrijf je CV, verwerk je competenties en je karakter erin en ga gewoon lekker pro-actief solliciteren. Meld je aan op LinkedIn, drop je CV overal en zeg overal dat je werk zoekt en wees specifiek in wat je zoekt en wat niet.

FF is een goed begin, maar dan wel met een iets ander verhaal, op grond hiervan denk ik als potentiële werkgever niet 'die neem ik', eigenlijk integendeel.
Als ik jouw verhaal lees, dan krijg ik de neiging te denken: 'ba wat een bak ellende allemaal', achter je laten als een leerzame periode en nooit meer (op die manier) over hebben. In het leven zijn geen problemen, alleen maar uitdagingen!

Zet van je af dat je leeftijd tegen werkt, maar dan ook meteen, want dat is alleen maar zo als je dat ook uitstraalt, dan geef je de ander namelijk alle reden om aan je te twijfelen. Leeftijdsdiscriminatie is wel aan de orde als het om fysieke functie gaat, maar wijsheid komt met de jaren, althans bij de meesten, dus heb je geen gelijk.

Ik heb jaren zelf in de politiek gezeten en heel veel vrijwilligerswerk gedaan in vrouwenorganisaties. Dus ik ken het 'haantjes en hennetjes-gedrag, roddel en achterklap en achterbakse spelletjes' en ik weet dat het deel uit maken van een team waarin iemand niet als teamplayer fungeert maar als 1 mans eiland, erg lastig is, maar het is de uitdaging om juist mensen die wat tegenover elkaar staan beter te laten samenwerken.

Go girl!

Beste Diana,

Ik ben er zeker van dat je uiteindelijk wel weer lekker in je vel komt te zitten. Daarbij denk ikzelf niet meteen aan "nuttig zijn voor de maatschappij". Tussen de regels denk ik iets anders te lezen. Als het niet klopt, leg het dan naast je neer. Mijn indruk is dat je een workaholic bent geworden. Daarnaast heb je naast je loyaliteit voor jouw partij en jouw gemeente jezelf ook de identiteit van Raadslid aangemeten. Je voerde het niet alleen met hart en ziel uit, je was het ook.

Als je dat ook zo voelt, dan is mijn advies niet om maar snel te gaan werken (betaald of anders), maar om jezelf tijd te gunnen om jezelf weer terug te vinden. Niemand wordt geboren als raadslid compleet met dikgevulde aktetas, het is slechts een functie, een onderdeel. Net als niemand wordt geboren als dokter, compleet met stethoscoop of de dichter met haar pen, kan je eigenheid er wel door ondergesneeuwd raken.

Tijd om die status en alle atributen ervan nu los te laten. Dat zal in een gemeente met nog geen 10.000 zielen niet makkelijk zijn. Iedereen kent jou immers als HET raadslid dat nu niet meer in de raad zit. Daar moet je doorheen. Ik lees dat je dat erkent en dat je zou willen dat je al zover was. Dat ongeduld, daar zit het hem in, je merkt dat het trager gaat dan je wilt en dat maakt je pissed... die indruk krijg ik.

Ik wens je een periode van zelfrefectie toe. Die zal soms pijnlijk zijn. Maar ik beloof je dat het bij tijden ook heerlijk is, bijvoorbeeld als je weer ontdekt wat jou inspiteert of wie die vrouw is als je de lagen verwijderd die een raadslid als publiek figuur nu eenmaal op moet trekken om te kunnen functioneren. Gun jezelf een retraite en (her)ontdek jouw talenten. Investeer weer in jouw persoonlijke contacten, haal ze weer aan en geniet van het kleine en het intieme. Maar vooral.. neem de tijd te ontspannen.