Een ander perspectief op wilskracht

Een ander perspectief op wilskracht


Blogger: Sandra Derksen
Rubriek: Talenten
Aantal keer bekeken: 541
Tags: bewustwording | eetverslaving | vertrouwen | voeding | wilskracht

Er wordt veelal gesteld: 'Afvallen, je eetstoornis overwinnen, stoppen met roken, alcohol- en drugsmisbruik of welke verslavende activiteit dan ook is een kwestie van wilskracht.' Of anders gezegd: zonder wilskracht lukt het je niet om deze gedragingen te veranderen en overwinnen. Wilskracht wordt zo verheven tot een mythische grootheid. Het is hét doorslaggevende principe dat leidt tot succes. Dus  onvoldoende wilskracht betekent onherroepelijk een niet lukken, een falen.

Dat legt nogal een druk op de ketel voor menigeen die zich geconfronteerd ziet met bepaalde gedragingen waar hij of zij niet blij mee is en graag anders zou willen zien. Want het startpunt is dan een verondersteld ‘ik moet genoeg wilskracht hebben’. Ik heb in het verleden in mijn praktijk als hypnotherapeut af en toe cliënten in mijn praktijk gehad die vroegen of ik met behulp van hypnose er niet voor kon zorgen dat ze meer wilskracht kregen. Het hebben van genoeg wilskracht zou dan het vertrouwen geven dat het overwinnen van belemmerende gedragingen mogelijk maakt. Helaas werkt het in de meeste gevallen niet zo simpel.

Wilskracht is zeker een mogelijke weg. Echter slechts voor een enkeling bij wie dit past en die al een zekere mentale volharding kennen en daardoor gefocust kunnen blijven om zo tot de gewenste verandering te komen. Maar het is tegelijkertijd een moeilijke weg. Deze weg kent een bepaalde hardheid en strengheid. Het is de weg van jezelf bepaalde zaken ontzeggen en andere dingen juist doen en er voor over hebben, wat leidt tot dat wat jij voor ogen hebt. Het is de weg van de niet-opgevers, de strijders, de volharders, de asceten, de gedisciplineerden, de opofferaars, enzovoort. Vergelijk het met de weg van de topsporter.

Er is echter ook een andere weg, die mijns inziens toegankelijker is voor een veel grotere groep mensen en vele malen milder. Waarbij niet wilskracht tot vertrouwen leidt en daardoor de gewenste verandering, maar juist vertrouwen het startpunt is dat tot wilskracht leidt om het gewenste te realiseren. Het lijkt misschien een gegoochel met woorden, maar toch is het voor deze weg een fundamenteel verschil. Tenminste, zoals ik het heb ervaren.

Negenendertig jaar lang heb ik nou niet bepaald over mijzelf gedacht als een wilskrachtig en gedisciplineerd persoon. Niet dat ik niet doelgericht iets kan ondernemen, maar in relatie tot mijn eetgedrag vond ik mijzelf daarin eerder zwak en ongedisciplineerd in. Woorden als (zelf)discipline en wilskracht riepen zelfs de nodige weerstand in mij op. Een verzet tegen moeten. In combinatie met het besef van al die mensen die keer op keer talloze tevergeefse pogingen ondernemen om af te vallen, maakten mij sceptisch over de mythische proporties van wilskracht.

Op de dag dat ik het besluit nam om mijn eet- en leefgedrag radicaal voor de rest van mijn leven om te gooien was dit geen daad van wilskracht maar van vertrouwen. Van een krachtig ‘ja!’. Ik geloofde dat het mogelijk was. Het was een sprong in het diepe onbekende en toch was er het vertrouwen dat het mogelijk was. Dit vertrouwen kwam door het inzicht van het kunnen inzetten van ‘de spirituele oefening’, de kracht van het aanwezig zijn in dat wat is. Ik hoefde verder geen wilskracht te hebben of zelfdiscipline om tig kilo te kunnen afvallen, behalve dan steeds weer te vertrouwen op het stil worden en te kijken naar dat wat er op dat moment is.

En in dat kijken, zeg bijvoorbeeld naar een onrustige drang om te willen snaaien, hoefde ik niets anders te doen dan het er geduldig in uit te houden. Het geduldig kijken werd in die ongeduldige eetdrang het stille oog in de storm (van buitje tot orkaan :-) ). Een stil oog dat er altijd is, onaantastbaar, en waarin de keer op keer optredende storm van gedachten en emoties vanzelf door de kracht van kijken uitraast. Waardoor ik dus op de weg kon blijven van het doel dat ik voor ogen had. Door dan te ervaren dat slechts dit kijken werkt, je niet van je pad wordt afgeslagen, verdiept het vertrouwen zich. En als gevolg daarvan ontstaat dan als vanzelf een wilskracht en vastberadenheid om steeds weer hierop terug te vallen.

Nu dreigt natuurlijk het gevaar dat niet wilskracht maar vertrouwen tot een mythische grootsheid wordt verheven. Je jezelf oplegt dat je voldoende vertrouwen moet hebben zodat je kunt afvallen of welk ander doel je dan ook voor ogen hebt. Daar weer een verhaal rondom creëert wat jij moet zijn of in elk geval zou moeten hebben om dat te kunnen realiseren. Dan ben je precies weer in dezelfde valkuil gestapt, waarbij wilskracht is vervangen door vertrouwen. Wat ik slechts met dit artikel beoog is de hype die rondom wilskracht bestaat te nuanceren en hier een ander, waarschijnlijk voor menigeen beter werkzaam, perspectief tegenover te plaatsen.

Dat neemt niet weg dat de een op weg gaat vanuit wilskracht en de ander vanuit vertrouwen. Er zijn zelfs nog wel meer startpunten dan deze te noemen. Maar welk startpunt voor jou ook de juiste is, misschien kun je deze niet eens benoemen, je vertrouwen hierin bepaalt vanzelf de kracht van het willen en dit zal voor jou de weg van de minste weerstand en dus meeste overgave zijn.

Sandra Derksen, www.afvallenalsspiritueleoefening.nl & www.eyeaminbusiness.nl

 

Reacties(0)

Login of registreer om een reactie te plaatsen.