Laatst liep ik in Utrecht door de winkelstraten met mijn dochter, toen mijn oog viel op een prachtige groene, exotische zomerjurk! Meteen zag ik mijzelf in gedachten in dit prachtig stuk lopen. Voelde hoe de stof om mijn benen ritselde en ik waande me als een godin. Deze jurk was voor mij gemaakt, dat was zeker.
De ‘exotische’ verkoopster zag mij waarschijnlijk in gelukstoestand voor de etalge staan en wenkte me naar binnen. Overtuigd dat deze jurk speciaal op mij had gewacht, trok ik de jurk aan. Het pastte! Ik kon mijn geluk niet op! Ik ging voor de spiegel staan en wow! Wat stond deze kleur mij goed! Ik sprankelde helemaal. Mijn bril werd steeds rozer en ik wilde deze jurk aanlaten, betalen en ermee naar buiten lopen. Mijn dochter haalde me bruut uit mijn droom met de woorden “ mam, die kleur staat jou prachtig, maar het model en al die versiersels staan je niet”. (van je dochter moet je het hebben…)
Dat kon toch niet waar zijn? Of….? Inderdaad mijn pubermeisje had helemaal gelijk! De jurk wijktte, waar je dat als vrouw niet wilt. Al die prachtige exotische pailletten en versiersels overstemden mij geheel.
De verkoopster die ondertussen ook door mijn dochters woorden was ‘wakker gekust’, haalde een andere (zwarte) jurk tevoorschijn. Met de woorden “onze latina figuren moeten geen ‘Nederlandse’ jurken aantrekken, maar onze aangeboren vrouwelijkheid laten zien”
Ze sloeg de spijker op zijn kop. Ik die hier al jaren over predik en vrouwen aanspoor om vooral hun eigen IK te eren en te laten zien, viel in dezelfde valkuil als mijn klanten.
Je raadt het al. Schoorvoetend trok ik de voor mijn gevoel ‘saaie’ en eenvoudige jurk aan. Ging van binnen mokkend voor de spiegel staan, overtuigd dat deze jurk onmogelijk mijn sprankelende iK recht zou doen. Totdat ik ‘wow!’ om me heen hoorde. Ik keek in de spiegel en zag een sprankelende, sexy en prachtige Spaanse vrouw, met al haar rondingen voor de spiegel staan. Dat was ik! Wow!
Ik voelde me weer krachtig! IK zonder opsmuk, gewoon zoals ik ben. Mijn latinalijf en temperament volledig accepterend. Wow! Wat een krachtig gevoel! Ik wilde een huppeltje maken, maar betaalde daarvoor in de plaats mijn ‘saaie’ jurk en bedankte de verkoopster, die ook straalde.
Eenmaal buiten scheen de zon nog feller dan die al deed en iedereen keek nog blijer voor mijn gevoel. En het werd nog beter toen mijn mooie dochter zei: “ mam, ‘saai’ staat jou altijd zo prachtig, want jij sprankeld al van jezelf!”
Nu kon mijn dag echt niet meer stuk en ik huppelde blij als een kind met een ietwat beschaamde puberdochter door de winkelstraten van Utrecht…..