look great, do good, work smart, live well, feel loved

Na mijn laatste blog is het een tijdje stil gebleven. Vind het mooi dat als je terugkijkt op dingen of in dit geval, je eigen blog terugleest, er een glimlach op je gezicht verschijnt. Toen voelde je het misschien niet zo, was je verdrietig, en dan toch….Ook deze situatie, dat gevoel heeft er voor gezorgd dat je je er bewust van bent geweest, bewust bent geweest van je eigen ik.

Ik kan me nog goed inleven in het gevoel wat ik toen had. Iets wat tussen je vingers door glipt en dat e het idee hebt dat je er niks meer tegen kan doen. Je zal het moeten ondergaan en ondervinden. Alleen, zelf.  

Natuurlijk, ik heb een geweldige coach die me de juiste dingen vraagt en me zo nu en dan een spiegel voorhoudt, maar ik heb de controle. Ik vertel wat ik kwijt wil, laat zien wat ik wil laten zien. Maar, helaas, niet alles heb je onder controle. Emotie is iets moois, iets puurs, natuurlijk. En….die emoties heb je niet altijd onder controle, een proestlach, een traan, een snik, een trilling in de stem. En die mogen er ook zijn, dat is goed.

Tussen onze gesprekken door, heb ik de tijd om het een en ander nog eens door mijn gedachte te laten gaan. Waar hebben we het allemaal over gehad? Wat heb ik gevoeld? Zijn er nog dingen die me (misschien nog onbewust) dwars zitten?

Ik vind het zo bijzonder, dat een coach je dingen opnieuw kan laten beleven, gevoel, emotie, maar er daarna ook voor zorgt dat je het kan afsluiten, loslaten een plekje kan geven. Of dat je nog wat werk te verrichten heb. Maar het uiteindelijke resultaat bereik je zelf. Jij hebt de stap genomen er toch iets mee te doen, het niet weg te stoppen, jij hebt je opengesteld.

Maar wat is dan het uiteindelijke resultaat? Hoe benoem je dat? Weet je……zo langzamerhand……durf ik het te zeggen…JA….VOLMONDIG…..Ik kom weer ik mijn eigen kracht. En wat een heerlijk gevoel is dat!!!