discover it, share it, show it, enjoy it

Ben jij een supermama of liever niet?

Na jaren van vechten voor onze plek, emancipatie, het glazen plafond was ze daar eindelijk: de supermama! Bedacht door de media, politiek, werkgevers, door iedereen voor wie het wel mooi zou uitkomen als ze bestaan die supermama’s. Maar bovenal ontstaan in onze eigen overtuiging dat alles perfect kan/moet zijn en dat het leven maakbaar is. Ik hoor je denken, wat is dat dan een supermama? Hou je vast…

Supermama’s zijn slank, goed gekleed, altijd op en top verzorgd, altijd vrolijk, maken carrière, hebben een perfect gezin en een mooi ingericht huis. Ze schreeuwen nooit tegen hun kinderen, zetten ze niet voor de tv, hebben sowieso engelengeduld, koken biologisch, bakken taartjes en maken alle traktaties uiteraard zelf. Staan voor iedereen klaar, werken hard, zeuren nooit, managen het huis en de agenda, zijn lieve moeders, spannende echtgenotes, trouwe vriendinnen en loyale werknemers of hebben minimaal een eigen bedrijf. Zo….begint het je al te duizelen? En toch, ik weet bijna zeker dat jij jezelf hierin wel degelijk herkent. En ook in de bijkomende frustraties, stress en vermoeidheid, want supermama zijn, is fijn voor iedereen behalve voor mama zelf.

Op die vermoeidheid, de stress, het verdriet heerst een enorm taboe. Niet alleen naar de buitenwereld willen we onze beperkingen verbergen, we willen er vooral zelf niet aan dat we niet alles kunnen. Maar Supermama is een mythe, ze bestaat niet. Echt niet. En dat is maar goed ook want dit tempo kunnen we niet volhouden. Het percentage vrouwen met een burn-out neemt explosief toe en de informatie stroom die op ons afkomt is niet te stuiten. Het verwachtingspatroon is ongekend, maar het kan anders.

Kunnen we een deal sluiten met elkaar, met onszelf? Dat we vanaf nu proberen een moeder te zijn die goed ook eens goed genoeg vindt? We kunnen niet op alle gebieden uitblinken, dat is niet prettig voor onszelf maar ook zeker niet voor onze omgeving. Als wij niet voor de basis, voor onszelf zorgen hoe kunnen we dan garant staan voor een stabiele omgeving voor onze kinderen. Als wij perfectie verlangen en alles willen controleren, hoe leuk denk je dat dat is voor onze omgeving? Verdienen je kinderen niet iets meer ruimte, verdien jij zelf niet iets meer ruimte. Mag de lat wat lager?

Een goedgenoeg moeder kiest haar eigen weg. Een die het beste is voor haar en haar gezin. Ze probeert niet meer te voldoen aan alle torenhoge eisen, opgelegde normen en relativeert de hele boel. Laat schuldgevoelens voor wat het is en leunt wat vaker achterover. Zou het geen kado zijn als we dat zouden proberen? De mooiste metafoor is wat mij betreft nog altijd de veiligheidsinstructie in het vliegtuig: Beadem eerst jezelf, dan je kind. En zo is het in het echte leven ook. Zorg voor jezelf, zet jezelf ook eens op je to-do list. Je zult zien hoe bevrijdend het werkt als het ook eens goedgenoeg is. Sterkte! :-)

Oneliners voor de niet supermama’s onder ons:
1. Supermama zijn is zo 2008!
2. Bij mij thuis is het een zootje, maar wel een gezellig zootje.
3. Liep die van jou al met 9 maanden? Die van mij pas met anderhalf, maar die denkt heel goed na voordat hij iets doet.
4. Morgen weer een dag!
5. Het komt goed.

LeesTips:
· EstaBlog > http://estacoaching.blogspot.com/
· Exit Supermama! Denise Hulst & Sjoukje van de Kolk ISBN: 9789027468581

Veel zonnige groetjes,

Martine Chambone