Help, de vaatwasser doet het niet!
Afgelopen weken had de vaatwasser, 1 van de onmisbare instrumenten in een druk huishouden, al regelmatig kuren. Via allerlei wanhopige pogingen en trucs kregen we 'm weer aan de gang. Soms stond ie uren te draaien, maarja, dan hoefden we in ieder geval niet zelf af te wassen...
Uiteraard ging het zo dat als ie het weer deed, de prikkel om het telefoonnummer van de onderhoudsdienst te zoeken in dit geordende huishouden (not) weer verdwenen was. Gelukkig, weer een potentieel probleem opgelost, en een actiepuntje voorkomen.
Maar je raadt het al, en wij natuurlijk ook, dat moest een keer fout gaan. Dus ja, deze week was het zover. Buiten een hoop gebrom, gebeurde er echt helemaal niets meer. Stond je tegen beter weten in de avond daarvoor de vaatwasser nog zo goed mogelijk in te ruimen dat ie echt maximaal benut was, konden we alles er weer uit halen.
Nu wassen we dus al een paar dagen af met de hand. En in plaats van dat het een verschrikking is, is het grappig genoeg eigenlijk wel gezellig. Wat een ontdekking. Vorig jaar hebben we dit ook al eens meegemaakt, en toen hadden we dezelfde ervaring. Dat vergeet je dan weer, als die machine gerepareerd is, is het toch weer makkelijk. Maar afwassen is eigenlijk helemaal niet zo vervelend. Grappig genoeg is het een moment waarin je je hoofd leeg maakt, je hebt even contact met huisgenoten (jawel), een rustpunt, en het is wel een mooi zorgzaam ritueel. Even zorgen voor het huis, de spullen, de fysieke aanraking ermee, iets met je handen doen. Een meditatief moment, die afwas. Mooi, hoe dit een praktisch tegenwicht voor de vele hoofdbezigheden kan zijn, i.p.v. een extra, irritant punt op de to-do list.
En ongetwijfeld gaan we volgende week als ie gerepareerd is, weer fijn gebruik maken van de machine. Of wie weet.....
bleuh, afwassen....
Hartstikke gezellig, afwassen.... voor even dan.
Tenzij je nieuwe huis geen aansluiting heeft en de vorige (nogal zwaar religieuze) bewoners om nogal vage redenen die alleen God kent, in de inbouwkeuken van de jaren '80 geen enkele -en ik bedoel dus geen enkele- mogelijkheid hebben opengelaten om er alsnog een te plaatsen....
Wij doen het dus al 2 jaar zonder en zijn keihard aan het sparen voor een compleet nieuwe keuken.
Mijn man vindt het ook niet zo erg, voor hem is het ook een moment van "aarden". Ik zie dat niet zo....mij komt het in inmiddels goed mijn keel uit, dus ik wens jullie heel snel weer een gerepareerde vaatwasser toe :-) en ons heel snel een nieuwe keuken.... ;-)
Tessa Faber
afwassen of niet
haha, ik ben er niet alleen in ;)
Net gisteren mijn vaatwasser laten repareren na drie weken afwassen (wat mij betreft toch een beetje teveel 'camping'. Begrijp me niet verkeerd; ik heb het utter naar mijn zin op de camping, háát alleen afwassen ;).
Waarom zo lang gewacht? Ik pak dit soort 'ongemakken' blijkbaar steeds vaker aan als een soort van testcase van mijn gezin (3 kinderen, zoon 19, tweeling j/m 7, en ik, oh ja 45 ;)
De monteur werd gebeld, toen de kinderen uit zichzelf mee kwamen helpen met afwassen of het zelfs zelf initieerde, en nu laten we de afwas weer lustig automagisch kuisen ;)
Eerder dit jaar heb ik een ongeplande televisiestop van 3 maanden ingelast. Ik vond het een verademing om te merken dat mijn kinderen zich allemaal prima vermaakten met al het andere... En mijn incidentele programmaverslaving laafde ik aan uitzendinggemist ;)
En toen 'mocht' er weer aktieve tv in ons huis (gedoseerd). Ze spelen nog steeds meer dan voor de tvstop...
Missie geslaagd, wat mij betreft. 'Ze' doen het nog ;)
En daarom doe ik er zo'n moeite voor om het kapotgescheurde en leeggelopen zwembad in de tuin zo snel mogelijk te vervangen. I told ya', I'm a sucker for kids ;)
marielle van tienen
stimulans
Haha, Marielle, een leuk inkijkje in jullie reilen en zeilen als gezin. Mooie manier om het eigen initatief van de kinderen te prikkelen. Weliswaar gestimuleerd, maar ik zie het helemaal voor me.
Zover zijn we hier ook nog niet, dat de kids van 10 en 13 zelf aanbieden om af te drogen of eens tafel te dekken. Als we het vragen, doen ze het doorgaans wel zonder morren. En dat is ook al heel wat.
Maar ik geniet ook altijd erg van creatieve ingevingen die uiteindelijk het eigen initiatief weten op te wekken. De grootste uitdaging was vorig jaar tijdens een campervakantie in Amerika. Heeft 2 weken geduurd voordat de oudste van 13 het doorhad dat ie toch echt uit zichzelf zijn vieze onderbroek en sokken van de vorige dag moest opruimen en uit zichzelf mee moest helpen met ontbijt, lunch en avondeten, voordat ie zijn nintendo terug kreeg. We kwamen op een punt dat hij riskeerde geen ontbijt meer te krijgen. Daarna hebben we vervolgens nog 1,5 week plezier gehad van zijn bijdrage aan het camper huishouden zonder het te hoeven opdragen. Als het me lukt zelf rustig te blijven en ze zelf te laten kiezen uit consequenties, vind ik dat altijd een groot plezier. Dank voor het delen!
ElsvanAsperen